De eerste keer dat een ooievaar op een dak boven me landde, bleef ik stilstaan. Het is een vreemd en wonderlijk ding om een vogel ter grootte van een klein kind zijn vleugels te zien vouwen en te zien neerstrijken in een nest dat er al tientallen jaren is. Sindsdien ben ik blijven opletten.
Adopt A Stork begon met een eenvoudig idee. Toen mijn eigen twee kinderen werden geboren, betrapte ik mezelf erop dat ik op een andere manier naar de ooievaars op het dak keek. De komst van een baby en de komst van de ooievaars horen bij hetzelfde seizoen. Een cadeau kan beide bevatten. Een gezin geeft een witte ooievaar een naam, ontvangt een aandenkenkaart en volgt een vastgelegde reis door het jaar heen.
Een ooievaar op het dak is een klein, alledaags wonder. Het minste dat we kunnen doen, is het opmerken.
Het tijdschrift is de plek waar ik bewaar wat ik leer: hoe ooievaars continenten oversteken, hoe ze hun jongen grootbrengen, de verhalen die mensen al eeuwen over hen vertellen en de mensen die werken om de moerasgebieden gezond te houden. Ik schrijf voor iedereen die omhoog heeft gekeken naar een ooievaar en meer wilde weten.
Hoe ik werk
Ik ben een ooievaarsliefhebber. Ik lees het onderzoek, praat met de mensen die het werk doen en probeer de feiten juist te krijgen. Als ik iets fout doe, herstel ik het.
Elk kwartaal gaat tien procent van de winst naar ooievaars- en moerasprojecten. Dat is het deel waar ik het trotst op ben.
